Sepehr Roshanshomal

Sepehr Roshanshomal, adının kökenindeki "kuzeyin ışığı" fikrini bir tasarlama biçimi olarak kuruyor: gürültü çıkarmak yerine bir şeyin özünü bulup onu net, sakin ve kalıcı bir forma dönüştürmeyi seçiyor, markayı "daha doğru" ilkesi üzerine inşa ediyor. Bu anlayışın kalbinde beş elementin dengesi var: toprak sağlamlığı ve kök salmayı, su akışkanlığı ve uyumu, ateş tutkuyu ve dönüştürücü enerjiyi, hava fikri ve hafifliği, boşluk ise hepsini bir arada tutan nefes alma alanını temsil ediyor; tasarımın gücü beşinin birbirini dengelemesinden geliyor. Boşluk bu yüzden kompozisyonu taşıyan unsur; renkten önce ışığın nasıl düştüğü önemli; süslemenin yerini işlevin görünür hali olan form alıyor; kerning'den hizalamaya kadar fark edilmeyen, eksikliği hissedilen zanaat titizliğiyle her yeni iş, öncekinin devamı olarak tek bir cümlenin kelimeleri gibi okunuyor. Kısacası beş elementin dengesini merkeze alan, kalıcılıkla ve netlikle konuşan, sessiz ama yön gösteren bir tasarım anlayışı.